تو نمی دانی غريو يک عظمت

وقتی که در شکنجه ی يک شکست نمی نالد

چه کوهی است.

تو نمی دانی نگاه بی مژه ی محکوم يک اطمينان

وقتی که در چشم حاکم يک هراس خيره می شود

چه دريايی است.

تو نمی دانی مردن

وقتی که انسان مرگ را شکست داده باشد

چه زندگی ای است.

                                احمد شاملو