امسال با همه ی تلخی ها و شیرینیش دارد به پایان می رسد. از تلخی هایش نمی گویم. اما یک شیرینیش برای همیشه بر کام مان خواهد ماند و هرگز فراموش نمی شود: امسال دنیا ایران و ایرانی را شناخت!
هر چند که متأسفانه به نظرم تنها مورد خوشایندش هم همین بود.
برای سال نو، سال 89، بهترین ها را برای هم میهنان آزاده و زیبادوستم آرزو می کنم. امیدوارم سال آینده آغاز سالهای سبز و خوش مردم ایران و تمام دوستان و عزیزانم باشد.
سال نو بر همه مبارک باد!