سنگسار ثریا م. را حتماً ببینید. این فیلم از آن نوع فیلم­هاییست که از لحظه­ی آغاز، بیننده را میخکوب می­کند. این وضعیت به دلیل اکشن بودن فیلم نیست، به دلیل ملموس و حقیقی بودن ماجرا و امکان ِ یافتن ِ موضوعات و حرکات مشابه در جامعه­ی ماست.
در این فیلم، از اصل موضوع گرفته تا شادی عوامانه و کینه­توزانه­ی فردی با دیدن فروپاشی یک (شاید) رقیب، شاهد جنبه­هایی از زندگی ایرانی هستید. 
و  اما این جا اصل ارزش و حرمت زن در چنین جوامعی به چالش کشیده شده است و با واقعیت­هایی که به طور روزمره در زندگی مشاهده می­کنیم، باور آن به هیچ وجه دشوار نیست.

سنگسار ثریا م. را حتماً ببینید. زمانی را به تماشای آن اختصاص دهید که بی­حوصله یا در حال انجام کارهای روزمره نباشید. هر چند اطمینان دارم با دیدن چند دقیقه از ابتدای فیلم، چنان مجذوب می­شوید که تا پایان آن، هر چیز دیگری در برابر دیدگان­تان رنگ می­بازد.

از زنانی که این فیلم را تماشا می­کنند خواهش می­کنم برای تغییر وضعیت زن در همه جای جهان دعا و تلاش کنند.

اما پیشنهاد دیگری هم دارم که تا حدودی مهم است: این فیلم را زمانی ببینید که پس از آن بتوانید با فرد دیگری درباره­اش صحبت کنید. این پیشنهاد را جدی بگیرید!

از همه پوزش می­خواهم که نوشته­ام بیشتر شبیه به "توصیه­های ایمنی" شده، اما به این دلیل این شیوه را انتخاب کردم که از افشای موضوع و به خصوص صحنه­های تکان­دهنده­ی فیلم خودداری کنم. اما، فراموش نکنید که سنگسار ثریا م. را حتماً ببینید!